Een neurodivergente burn-out is geen gewone burn-out. Een reguliere burn-out ontstaat vaak door werkstress en perfectionisme. Een neurodivergente burn-out is het gevolg van chronische overprikkeling, maskeren van autisme en een mismatch tussen de persoon en de verwachtingen van de maatschappij. Vaak wordt dit niet onderkend door huisartsen en hulpverleners. Toch is het echt anders en het vraagt dan ook om een andere benadering voor herstel.
Oorzaak
Een reguliere burn-out is doorgaans werkgerelateerd. Terwijl een neurodivergente burn-out je ook kan overkomen als je als je geen baan hebt of juist als je ogenschijnlijk weinig doet. Deze burn-out gaat over álle levensgebieden: prikkels, sociale contacten, administratie, huishouden, relaties en ouderschap. Het ontstaat door jarenlang overleven in een wereld die niet is ingericht op jouw sensorische en sociale behoeften.
Verlies van vaardigheden
Bij een neuro-divergente burn-out raken executieve functies nogal overbelast. Je kunt plotseling moeite hebben met praten, simpele taken, plannen en zelfverzorging. Je kunt de controle verliezen over je lichaam en emoties en nog meer last hebben van sensorische prikkels dan anders.
Sociale verwachtingen
We proberen vaak onze neurodivergente kenmerken te verbergen (maskeren) om mee te kunnen draaien in deze maatschappij. Soms weten we niet eens dat we autistische en ADHD kenmerken hebben. We zijn zo gewend geraakt aan ons masker dat we niet eens meer weten wie we daaronder zijn. Maar maskeren vraagt een uitputtende cognitieve inspanning. Gevolg: jouw accu raakt helemaal leeg.
Herstel
Reguliere burn-outtherapie richt zich veelal op grenzen stellen, om leren gaan met perfectionisme, timemanagemt en stapsgewijs terugkeren naar werk. Bij een neurodivergente burn-out is diepe rust, vermindering van zintuiglijke prikkels en het tijdelijk loslaten van sociale verwachtingen essentieel. Dat kan lang duren. Soms járen.
Leren omdenken
Verschillen worden door anderen en onszelf vaak gezien als lastig, als iets wat afgeleerd of aangepast moet worden. Maar laten we er anders naar kijken. Een neurodivergent brein heeft gewoon een andere gebruiksaanwijzing. Het vraagt tijd om die te leren kennen en te ontdekken onder welke omstandigheden jij tot bloei komt en onder welke omstandigheden je overbelast raakt. Dan komt een andere vraag in beeld. In plaats van: ‘Hoe pas jij je aan, aan de maatschappij, het werk, aan de sociale verwachtingen?’ Leer je jezelf vragen: ‘Wat heeft mijn brein nodig om goed te functioneren?’ En die vraag gaat over alle levensgebieden; je werk, sociale situaties en thuis.
Communiceren
Hierover helder communiceren vragen om wat jij nodig hebt, is nog een behoorlijke uitdaging. Andere mensen hebben doorgaans weinig weet van neurodivergentie. Daar lopen we vaak tegen onbegrip aan. Misschien ben je er ook nog helemaal niet klaar voor om over jouw AuDHD te praten. Dat hoeft ook niet perse. Het kan helpend zijn om met een gespecialiseerde coach of therapeut te bespreken hoe je jouw behoeftes helder verwoord.
Het is belangrijk dat werkgevers, huisartsen en hulpverleners goed op de hoogte zijn van neurodivergentie. Mensen met een neurodivergent brein hebben de wereld veel te bieden met hun andere manier van werken en denken. En we willen niets liever! Maar dan hebben we wel wat aanpassingen nodig, bijvoorbeeld op het werk. Zonde van al die talenten als wij met een burn-out aan de kant komen te staan, toch? Je kunt een steentje bijdragen aan die bewustwording door dit artikel te delen. Dankjewel!
Reactie plaatsen
Reacties